خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سرم از عشقت این سودا خوش استدر دلم از شوقت این غوغا خوش است
۲
من درون پرده جان می‌پرورمگر برون جان می‌کند اعدا خوش است
۳
چون جمالت برنتابد هیچ چشمجملهٔ آفاق نابینا خوش است
۴
همچو چرخ از شوق تو در هر دو کونهر که در خون می‌نگردد ناخوش است
صفحهٔ ۱ از ۶