خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در تو خیال خاص و عام استاز عشق نفس زدن حرام است
۲
تا هیچ و همه یکی نگردددعوی یگانگیت عام است
۳
تا پاک نگردی از وجودتهر پختگیی که هست خام است
۴
چون اصل همه به قطع هیچ استاین از همه، هیچ ناتمام است
صفحهٔ ۱ از ۵