خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درج لعلت دلگشای مردم استعکس ماهت رهنمای انجم است
۲
مردم چشم تو با من کژ چو باختراستی نه مردمی نه مردم است
۳
روی تو در زلف همچون عقربتتا بدیدم چون قمر در کژدم است
۴
برنیارد خورد کس از روی توزانکه زلفت ، همچو عقرب کج دم است
صفحهٔ ۱ از ۴