خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کم شدن در کم شدن دین من استنیستی در هستی آیین من است
۲
حال من خود در نمی‌آید به نطقشرح حالم اشک خونین من است
۳
کار من با خلق آمد پشت و رویکافرین خلق نفرین من است
۴
تا پیاده می‌روم در کوی دوستسبز خنگ چرخ در زین من است
صفحهٔ ۱ از ۳