خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور ایمان از بیاض روی اوستظلمت کفر از سر یک موی اوست
۲
ذره ذره در دو عالم هر چه هستپرده‌ای در آفتاب روی اوست
۳
هر که را در هر دو عالم قبله‌ای استگرچه نیست آگاه آنکس سوی اوست
۴
هر دو عالم هیچ می‌دانی که چیستهر دو عکس طاق دو ابروی اوست
صفحهٔ ۱ از ۳