خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح دم زد ساقیا هین الصبوحخفتگان را در قدح کن قوت روح
۲
در قدح ریز آب خضر از جام جمباز نتوان گشت ازین در بی فتوح
۳
توبه بشکن تا درست آیی ز کارچند گویی توبه‌ای دارم نصوح
۴
مطربا قولی بگو از راهویراه راه راهوی است اندر صبوح
صفحهٔ ۱ از ۲