خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نظر بر روی جانان اوفتادآتشی در خرمن جان اوفتاد
۲
روی جان دیگر نبیند تا ابدهر که او در بند جانان اوفتاد
۳
ذره‌ای خورشید رویش شد پدیدولوله در جن و انسان اوفتاد
۴
جان انس از شوق او آتش گرفتپس از آنجا در دل جان اوفتاد
صفحهٔ ۱ از ۴