خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا با عشق تو جان درنگنجدچه از جان به بود آن درنگنجد
۲
نه کفرم ماند در عشقت نه ایمانکه اینجا کفر و ایمان درنگنجد
۳
چنان عشق تو در دل معتکف شدکه گر مویی شود جان درنگنجد
۴
چه می‌گویم که طوفانی است عشقتبه چشم مور طوفان درنگنجد
صفحهٔ ۱ از ۳