خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطی کان سرو بالا می‌درآردبرای کشتن ما می‌درآرد
۲
به زیبایی گل سرخش به انصافخطی سرسبز زیبا می‌درآرد
۳
بگرد روی همچون ماه گوییهلالی عنبرآسا می‌درآرد
۴
پری رویا کنون منشور حسنتز خط سبز طغرا می‌درآرد
صفحهٔ ۱ از ۳