خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطش مشک از زنخدان می برآردمرا از دل نه از جان می برآرد
۲
خطش خوانا از آن آمد که بی کلکمداد از لعل خندان می برآرد
۳
مداد آنجا که باشد لوح سیمینشز نقره خط چون جان می برآرد
۴
کدامین خط؟خطا رفت آنچه گفتممگر خار از گلستان می برآرد
صفحهٔ ۱ از ۵