خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سیاست آنکه شاگرد است طفلِ مکتبی راکی به استادی تواند خویش سازد اجنبی را
۲
این وَجیه‌ُالْمِلّه‌ها هستند قاصِر یا مُقَصِّربرکنید از دوششان پاگون صاحب‌منصبی را
۳
پای بنهادند گمراهانه در تیهِ ضلالتپیروی کردند هر قومی که شیخانِ صبی را
۴
خوب و بد را از عمل ای گوهری بشناس قیمتکز نُبی بشناختند آزادگان قدرِ نَبی را
صفحهٔ ۱ از ۲