خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبیه ماه مکن طفل خردسال مراچو آفتاب نخواهی اگر زوال مرا
۲
در این قفس چو مرا قدرت پریدن نیستخوشم که سنگ حوادث شکست بال مرا
۳
نهاد سر به بیابان ز غم دل وحشیچو دید آهوی شیر افکن غزال مرا
۴
هزار نکته ز اسرار عشق می گفتیمنبسته بود اگر غم زبان لال مرا
صفحهٔ ۱ از ۲