خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخت با دل، دل سخت تو به جنگ است اینجاتا که را دل شکند شیشه و سنگ است اینجا
۲
در بهاران گل این باغ ز غم وا نشودغنچه تا فصل خزان با دل تنگ است اینجا
۳
نکنم شکوه ز مژگان تو اما چه کنمکه دل آماجگَهِ نوکِ خدنگ است اینجا
۴
از میِ میکدهٔ دهر مشو مستِ غرورکه به ساغر عوضِ شَهد شرنگ است اینجا
صفحهٔ ۱ از ۳