خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان نمای درستی، دل شکسته ماستکلید قفل حقیقت زبان بسته ماست
۲
مگو چه دانه تسبیح از چه پامالیمکه عیب ما همه از رشته گسسته ماست
۳
دو دسته یکسره در جنگ و توده بدبختدر این مبارزه پامال هر دو دسته ماست
۴
نوید صلح امید آنکه می دهد به بشرسفیر خوش خبر و پیک پی خجسته ماست
صفحهٔ ۱ از ۲