خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر درمان کنم امکان نداردکه درد عشق تو درمان ندارد
۲
ز بحر عشق تو موجی نخیزدکه در هر قطره صد طوفان ندارد
۳
غمت را پاک‌بازی می‌ببایدکه صد جان بخشد و یک جان ندارد
۴
به حسن رای خویش اندیشه کردمبه حسن روی تو امکان ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳