خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر یوسفِ من جلوه چنین خوب نمایدخون در دلِ نوباوهٔ یعقوب نماید
۲
خونریزیِ ضحّاک در این مُلک فزون گشتکو کاوه که چرمی به سرِ چوب نماید
۳
مَپْسَند خدایا که سر و افسرِ جم رابا پای ستم دیو، لگدکوب نماید
۴
کو دست توانا که به گلزارِ تمدنهر خار و خسی ریخته جاروب نماید
صفحهٔ ۱ از ۲