خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کانون حقیقت دهن بسته ما بودقانون درستی، دل بشکسته ما بود
۲
صیاد از آن رخصت پرواز به ما دادچون باخبر از بال و پر بسته ما بود
۳
از هر دو جهان چشم به یک چشم زدن بستآزاد ز بس خاطر وارسته ما بود
۴
هر پست سزاوار سردار نگردیداین منزلت و مرتبه شایسته ما بود
صفحهٔ ۱ از ۲