خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در طلبِ اهلِ دلی همدمِ ما باشسلطانی اگر می‌طلبی یارِ گدا باش
۲
گر در صددِ خواجگیِ کون و مکانیبا صدق و صفا بندهٔ مردانِ خدا باش
۳
خواهی چو بر آن طُرّهٔ آشفته زنی چنگچون شانه سراپا همه‌جا عقده‌گشا باش
۴
گر مغبچهٔ میکده‌ای شوخِ ختا شوور معتکفِ مدرسه‌ای شیخِ ریا باش
صفحهٔ ۱ از ۲