خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما خِیلِ تُهی‌دست جگرگوشهٔ بختیمسرگرم نه با تاج و نه پابند به تختیم
۲
آزادیِ ایران که درختی است کهن‌سالما شاخهٔ نورستهٔ آن کهنه‌درختیم
۳
در صلح و صفا گرم‌تر از موم ملایمبا جنگ و جفا سردتر از آهنِ سختیم
۴
پوشید جهان خلعتِ زیبای تمدنما لُخت و فرومایه از آنیم که لَختیم
صفحهٔ ۱ از ۲