خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه در طریق عدالت قدم زنیمبا این مرام در همه عالم، علم زنیم
۲
این شکل زندگی نبود قابل دوامخوب است این طریقه بد را به هم زنیم
۳
قانون عادلانه‌تر از این کنیم وضعآنگاه بر تمام قوانین قلم زنیم
۴
دست صفا دهیم به معمار عدل و دادپا بر سر عوالم جور و ستم زنیم
صفحهٔ ۱ از ۲