خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حسرتی که چرا جای در قفس دارمز سوز درد کنم ناله تا نفس دارم
۲
فضای تنگ قفس نیست درخور پروازپریدنی به میان هوا، هوس دارم
۳
گدای خانه‌به‌دوش و سیاه‌مست و خموشنه بیم دزد و نه اندیشه از عسس دارم
۴
به شهسواریِ میدانِ غم شدم مشهورز بس که لشکرِ محنت ز پیش و پس دارم
صفحهٔ ۱ از ۲