خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس به نام عمر مرگ هولناکی دیدهامهر نفس این زندگانی را هلاکی دیدهام
۲
زندگی خواب است و در آن خواب عمری از خیالمردم از بس خوابهای هولناکی دیدهام
۳
بود آن هم دامن پرخون صحرای جنوندر تمام عمر اگر دامان پاکی دیدهام
۴
دوست دارم لاله را مانند دل کز سوز و داغدر میان این دو، وجه اشتراکی دیدهام
صفحهٔ ۱ از ۲