خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین قیامی که تو با آن قد و قامت کردیدر چمن راستی ای سرو قیامت کردی
۲
آخر ای غم تو چه دیدی ز دلم کز همه جارخت بستی و در این خانه اقامت کردی
۳
قطره قطره شدی از دیده برون در شب هجرای دل از بسکه تو اظهار شهامت کردی
۴
دل بر ابروی کمان تو نینداخته چشمسینه ام را هدف تیر ملامت کردی
صفحهٔ ۱ از ۲