خلوتی با فرخی یزدی
شمارهٔ ۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن زمان که بنهادم سر به پای آزادیدست خود ز جان شستم از برای آزادی
۲
تا مگر به دست آرم دامن وصالش رامی‌دوم به پای سر در قفای آزادی
۳
با عوامل تکفیر صنف ارتجاعی بازحمله می‌کند دایم بر بنای آزادی
۴
در محیط طوفان‌زای، ماهرانه در جنگ استناخدای استبداد با خدای آزادی
صفحهٔ ۱ از ۲