خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو مست جاودانم کردناکس جملهٔ جهانم کرد
۲
گر سبک‌دل شوم عجب نبودکه می عشق سر گرانم کرد
۳
چون هویدا شد آفتاب رختراست چون سایه‌ای نهانم کرد
۴
چون نشان جویم از تو در ره توکه غم عشق بی‌نشانم کرد
صفحهٔ ۱ از ۳