خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را عشق تو سرگردان کردهرگزش چارهٔ آن نتوان کرد
۲
چارهٔ عشق تو بیچارگی استهر که بیچاره نشد تاوان کرد
۳
سر به فرمان بنهد خورشیدشهر که یک ذره تو را فرمان کرد
۴
چون به زیبایی آن داری تواین چنین عاشق زارم آن کرد
صفحهٔ ۱ از ۲