خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون پرده ز روی ماه برگیرداز فرق فلک کلاه برگیرد
۲
بی روی چو ماه او دم سردماز روی سپهر ماه برگیرد
۳
صاحب‌نظری اگر دمم بیندهر دم که زنم به آه برگیرد
۴
در راه فتاده‌ام به بوی آنکچون سایه مرا ز راه برگیرد
صفحهٔ ۱ از ۴