خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صحبت اغیار داد ره به دلش کینه رازشت کند روی زشت چهره ی آئینه را
۲
در بر طفلی که یافت ره به دبستان عشقشادی یک شنبه نیست صد شب آدینه را
۳
چون دل بی رحم او شد دل من آهنینبس که زپیکان خویش کرد هدف سینه را
۴
از اثر آه من سرزده خطش بلیتیره کند دود آه طلعت آئینه را
صفحهٔ ۱ از ۲