خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوق وصلت به هیچ جان نرسدشرح رویت به هر زبان نرسد
۲
سر زلفت به دست چون آرمدست موری به آسمان نرسد
۳
با سرِ زلفِ تو ، دو عالم راسر یک موی امتحان نرسد
۴
نرسد بوی زلف تو به دلمتا که کار دلم به جان نرسد
صفحهٔ ۱ از ۵