خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو حاصل است ترا وصل یار حور سرشتخلاف منطق و عقل است آرزوی بهشت
۲
تو خود به دور زمان سرنوشت ساز خودیچنانکه میدرود هر چه را که دهقان کشت
۳
اگر دچار شود چشم دل به بدبینیبدیده منظر زیبای دهر باشد زشت
۴
همیشه زنده به دلهاست نام او آنکوبرفت و نام نکوئی بیادگار بهشت
صفحهٔ ۱ از ۲