خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب آن شمع شب‌افروز به کاشانهٔ کیستروشن از ماه جهان‌تاب رخش خانهٔ کیست
۲
آنکه ز افسانهٔ من دوش نمی‌رفت به خوابامشبش دیده به خواب خوش از افسانهٔ کیست
۳
زلف و خالی همه دین و دل خلقی بربودکس ندانست که این دام که آن دانهٔ کیست
۴
صد پری جلوه‌گر از هر طرفی بین چه عجبگر نداند دل سر گشته که دیوانهٔ کیست
صفحهٔ ۱ از ۲