خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حکایت لب شیرین عبارتت به عبارتچو آورم نچشد کام شهد غیر مرارت
۲
فزون ز مژدهٔ وصل است خرمی تو قاصدمگر به سوی من آری ز مرگ غیر بشارت
۳
علاج گریه ی من زآن نمیکنی تو که داردز آب دیده ی من باغ خوبی تو نضارت
۴
دلا نهاد هر آنکس بنای خانه ی غم رانخست ریخت ز خاکستر تو طرح عمارت
صفحهٔ ۱ از ۲