خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون من هر کس که از جان سیر باشدبه زودی گر بمیرد دیر باشد
۲
چه کوشم در خلاص دل همان بهکه این دیوانه در زنجیر باشد
۳
اگر مبهم بماند آیه ی نورمه روی تواش تفسیر باشد
۴
سیه تر کرد روزم تا بدانماثر در ناله ی شب گیر باشد
صفحهٔ ۱ از ۳