خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل اگر از غم او کار مرا مشکل کردآنچه با من غم او کرد غمش با دل کرد
۲
دید گردون که هلاک از ستم او نشدیمدل بی رحم بتان را به جفا مایل کرد
۳
ز آب چشم آنچه کشد مردمک دیده سزاستزآنکه در رهگذر سیل چرا منزل کرد
۴
هم کف موسوی از نور رخت خجلت کردهم دم عیسوی اعجاز لبت باطل کرد
صفحهٔ ۱ از ۲