خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا کو به چنین خط و چنان خال رودچه عجب گر دل خلیقش به دنبال رود
۲
همه اطفال روند از پی دیوانه مگردل دیوانهٔ من کز پی اطفال رود
۳
با همه سنگ جفای تو ز بامت هر گهقصد پرواز کنم قوتم از بال رود
۴
جذبه ی عشق چو خواهد اثر خویش کنددل شیرین ز کف از دیدن تمثال رود
صفحهٔ ۱ از ۲