خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو طاقت دیدار گرفتم که تواندسوی تو مرا جذبه ی عشق تو کشاند
۲
یک روز نباشد که بدانیم کجائیبا آن که زبیگانه بپرسیم و بداند
۳
بیطاقتی من زحد افزون شد و ترسمبسیار جفاهای توناکرده بماند
۴
بیداد بتان غایت مقصود دل ماستیا رب که زدل داد من خسته ستاند
صفحهٔ ۱ از ۲