خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در صف دین داران دین دار نخواهم شداز بهر چه با رندان در کار نخواهم شد
۲
شد عمر و نمی‌بینم از دین اثری در دلوز کفر نهاد خویش دین‌دار نخواهم شد
۳
کی فانی حق باشم بی قول اناالحق منکز عشق چو مشتاقان بردار نخواهم شد
۴
دانم که نخواهم یافت از دلبر خود کامیتا من ز وجود خود بیزار نخواهم شد
صفحهٔ ۱ از ۲