خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان از باد نوروزی جوان شدزهی زیبا که این ساعت جهان شد
۲
شمال صبحدم مشکین نفس گشتصبای گرم‌رو عنبرفشان شد
۳
تو گویی آب خضر و آب کوثرز هر سوی چمن جویی روان شد
۴
چو گل در مهد آمد بلبل مستبه پیش مهد گل نعره‌زنان شد
صفحهٔ ۱ از ۳