خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوقی مبادش از غم صیاد در قفسمرغی کز آشیانه کند یاد در قفس
۲
صد ناله از غرور گلم بود در چمنگر آهی از تغافل صیاد در قفس
۳
مرغ حیاتم از قفس تن پرد ز شوقچون بنگرد که طایری افتاد در قفس
۴
شکرانه ی فراغت کنج قفس گهینالم به حال طایر آزاد در قفس
صفحهٔ ۱ از ۲