خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا پیر می فروش چه آمد سعادتشکآمد سعادت ابدی در ارادتش
۲
دل را که چون شهید جفا کرد تا بحشردر حق من قبول نباشد شهادتش
۳
ما معصیت بقصد ریا خود نمیکنیمتا شیخ را چه قصد بود از عبادتش
۴
اکنون شدم هلاک بیا بر مزار منبیمار خویش را که نکردی عیادتش
صفحهٔ ۱ از ۲