خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چشم غیر پوشیدم جمالشنمیدانم چه سازم با خیالش
۲
به کویش زندگی چندان حرام استکه خونم غیر اگر ریزد حلالش
۳
نویسم نامه و مرغی نبینمکه بتوان بست این آتش به بالش
۴
دلم از همنشینت رشکها داشتکنون از رحم می سوزد به حالش
صفحهٔ ۱ از ۲