خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهد هزار زنده ز غیرت شود هلاکگاهی پس از هلاکم اگر بگذرد به خاک
۲
شد چاک سینه ی فلک از آه بترسآهی که بر فلک رود از سینه های چاک
۳
ای روز من زدست تو چون طره ی تو تاروی عشق من به روی تو چون دامن تو پاک
۴
از دیده اشک من زغمت رفته تا سمکوز سینه آهم از ستمت رفته تا سماک
صفحهٔ ۱ از ۲