خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیم جانی بود تا جا بود در میخانهامپر نشد پیمانه تا خالی نشد پیمانهام
۲
از دل دیوانهام دیوانهتر دانی که کیست؟من که دایم در علاج این دل دیوانهام
۳
آورد هر چند خواب افسانه اما نایدتهرگز اندر دیده خواب ار بشنوی افسانهام
۴
از فریب خال او در دام زلفش دل فتادمبتلای دام او دل گشت از این دانهام
صفحهٔ ۱ از ۲