خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو فکر کوتهی عمر ای پسر کردمحدیث زلف دراز تو مختصر کردم
۲
هزار نامه نوشتم ولی از آتش دلاگر نسوختم از آب دیده تر کردم
۳
به روی خوب تو مایل نخواستم کس رااز آن زخوی بدت خلق را خبر کردم
۴
حدیث شوق چنان بی نهایت ست که منشب فراق همین قصه مختصر کردم
صفحهٔ ۱ از ۲