خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دست دادخواه اگر این است آه منآه ار به داد من نرسد داد خواه من
۲
بنشست هر که دید به رخسار ماه منزآن طره ی سیاه به روز سیاه من
۳
از بس دلم به ناله و افغان گرفته خوخواهم به داد من نرسد دادخواه من
۴
جیش تو نازو غمزه سپاه من اشک و آهتا منهزم که لشکر تو یا سپاه من
صفحهٔ ۱ از ۳