خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندید عتاب و ناز نخواهد هلاک مناز یک نگه به باد توان داد خاک من
۲
گو یک نظر به چاک گریبان او ببینناصح که طعنه زد به گریبان چاک من
۳
هر جا که بود درد و غمی در جهان نجستجایی دگر به غیر دل دردناک من
۴
تا داندم زاهل هوس مایل من استآه ار کنند آگهش از عشق پاک من
صفحهٔ ۱ از ۲