خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ یاران دو زلف تیره پوشیدند از یارانسیه کردند روز عالمی را آن سیه کاران
۲
دل مجروح ما دارد امید ناوک دیگرتو تیره خود برون آری ز دلهای دل افگاران
۳
دلم دارد زچشمش چشم لطف اما نمیداندز بیماران نمی آید پرستاری بیماران
۴
چو پا در وادی عشقش نهادی ترک سر بایدکه کس پایان این وادی ندید الا سبکباران
صفحهٔ ۱ از ۲