خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرسد تیر تو بر پیکر منهست گوئی به خدنگت پر من
۲
از تو سوزی که بدل بود هنوزمی توان یافت ز خاکستر من
۳
لب شیرین تو دارد ز عتابزهر در شربت جان پرور من
۴
ساغرم گه شکند توبه و گاهتوبه ی من شکند ساغر من
صفحهٔ ۱ از ۲