خلوتی با سحاب اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل گلزار گر از آب وگل آید بیرونگل مهر تو ز گلزار دل آید بیرون
۲
سر که امروز به تیغ تو نیفتد بر خاکبه که از خاک به فردا خجل آید بیرون
۳
لحظه ای فرصت دیدن ندهد قطره اشکبسکه از دیده به هم متصل آید بیرون
۴
ننگ از آمیزشت ای غیر گرش نیست چراچون به بزم تو رود منفعل آید بیرون
صفحهٔ ۱ از ۲