خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان عشق تو در کارم کشدوز در مسجد به خمارم کشد
۲
چون مرا در بند بیند از خودیدر میان بند زنارم کشد
۳
دردییی بر جان من ریزد ز دردپس به مستی سوی بازارم کشد
۴
گر ز من بد مستییی بیند دمیگرد شهر اندر نگونسارم کشد
صفحهٔ ۱ از ۲